Logboek 24 april 2016 van de dorpsdirigent

Een tijdsbeeld van de voorstelling “olwiefkenijs” mitsgardes de rare ideeën van een gepensioneerde narcistische dorpsdirigent. Deze blog 'olwiefkenijs' is een vervolg op mijn oude blog 'De Dorpsdirigent.'

Olwiefkenijs,

Het is zondagmorgen, zonnetje aan de hemel, af en toe zonnetje even weg maar mag de pret niet deren, tijd voor een berichtje.

Ik was de vorige week met olwiefkenijs in NwSchans de Grunneger zegt Schanze. Het was weer als vanouds Grunnegs gezellig. Twintig dames van het platteland om n flotske te reudelen.

Ik moet voor de zoveelste keer constateren dat de verenigingen op het platteland steeds meer inkrimpen. De plaatselijke dorpskapel kwam laatst langs, niet met muziek maar met bloemen om de kas te spekken, bij de vraag hoe gaat het met de club trok de man een somber gezicht en mompelde...'t Jonkgoud wil nait meer.'

Ze bouwen nu een repertoire op van treurliederen want de één na de ander valt om door ouderdom met het gevolg weer een lid minder.

Al met al mijn voorstelling in NwSchans was gezellig alsmede met twee flessen drank ging ik huiswaarts. Ik schreef de vorige keer dat het eigenlijk niets uitmaakt hoeveel mensen mijn olwiefkenijs aanhoren want van mijn optreden in Woldendorp met acht personen publiek heb ik toch weer een snabbeltje overgehouden. Ik ga nu van de enen steunstee naar den anderen steunstee, om te kreunen en te steunen.

De klarinet,

Ik heb d.d. 22 april 2016 een andere saxofoon gekocht een Getzen, het moest wel want ik had mijn Selmer Bundy verkocht aan een Hongaar, de man kwam langs voor een klarinet ging weg met een saxofoon, ja... zo kan het ook.

Zonder een saxofoon kan een mens niet leven. Ik vind trouwens dat elk mens op leeftijd een muziek-instrument moeten leren spelen. Waarom?...goed voor geest en lichaam, ouderdom speelt geen rol in de muziek. Je moet wel een gemakkelijk instrument nemen dus een saxofoon. Ja dat zal wel...zuchtte de oude vrouw en bölkte een saxofoon, je meent het niet. Doen zeg ik...je bent er nu nog...

Opiniemaker,

Je moet tegenwoordig wel oppassen wat je schrijft want anders krijg je commentaar en zelfs doodsbedreigingen via de sociale media. Bij de laatste zin en vooral het woord sociale media zou mijn opa zich omdraaien in het graf.  Hij als echte Grunneger kon de toekomst samenvatten in één zin ”Het komt nait meer goud mit de wereld.”

Wat was de wereld toen nog mooi en vredig...In de jaren 60 van de vorige eeuw is het allemaal begonnen...de emancipatie niks mis mee alhoewel er nu een beweging op gang komt die zegt dat de man meer en meer een mietje een slaaf wordt sommigen al in een blijf van mijn lijf huis zitten. De pil kwam in 1964 en de mannen dachten nooit meer met de kruule verlegen te zitten ...t werd een koude kermis...De dolle Mina's gingen tekeer. Nee...ik heb niets tegen vrouwen in tegendeel want ze kunnen,  als ze zin hebben, je als man even in het paradijs wanen en dat weten ze, das hun sterke kant.
Een ouwe kameraad nu ook al zeventig denkt nu nog alle dagen dat die belevenis nog bestaat, ja ik zeg dan moet je wel de juiste vrouw vinden, die moet je met een lichtje zoeken nu heeft hij een zaklantaarn gekocht. Hoe ouder hoe gekker zeg je dan toch.

Oh pardon ik moet stoppen want mijn vrouw komt binnen, ik moet de was ophangen...(even later) zo das ook weer klaar maar nu moet ik de shampoo terug leggen in de douch... was ik vergeten...en dan moet ik aan tafel komen praten en waarover weet ik niet want we hebben al alles besproken.

Toen... in de zestige jaren kwam ook de drugs in de mode...'Hasjes' (hasj) van dat bruine goedje. Ik speelde in een band in Zweden in hotel Parapeten in Helsingborg. De trompetist was een Engelsman, had gespeeld bij Edmundo Ross, niemand kent nu nog Edmundo Ross maar ik had als kind de band wel eens gehoord en gezien in de één of andere film in de bioscoop. Op zekere avond, ik had al één of twee biertjes op, ging de deurbel en kwam Jim de Engelsman bij mij op bezoek met een aantal grammofoonplaten onder de arm (de voorloper van de CD ) We dronken samen een derde biertje en opeens begon hij over hasjes, dat moest ik eens proberen. Ik scheet in mijn broek ik had wel eens van gehoord dat het spul gevaarlijk was en je leven op de kop kon zetten. Ik kon er niet om heen en even later smookte ik hasjes...oh oh opa...wat vreselijk. Weer even later...ik was al 'nuver doen' van de bier maar van de hasjes merkte ik niets...helemaal niets terwijl Jim de Engelsman, die anders zo droog uit de hoek kon komen, uit zijn dak ging. Hij had geen dakpan meer op kop daarentegen ik merkte helemaal niets en dacht als echte' Grunneger dat spul is t geld nait weerd.' 

Groetjes

Tammo.

Logboek 10 april 2016 de dorpsdirigent

Olwiefkenijs 10 april 2016

Een tijdsbeeld van de voorstelling “olwiefkenijs” mitsgardes de rare ideeën van een gepensioneerde narcistische dorpsdirigent.

De voorstelling Olwiefkenijs

Even weer een stukje schrijven op de zondagmorgen het is alweer te lang geleden.

Ik was laatst met olwiefke-nijs in de steunstee te Woldendorp, helemaal in het uiterste noorden des lands, opkomst 8 mensen. Het maakt helemaal niets uit of je nu olwiefkenijs hebt voor 8 of 80 mensen, als de mensen maar leuk zijn. Ik vertelde de buurman over de grote opkomst hij vertoonde een grijns van oor tot oor. “Doe bist op dien bèst voor blinden en doven mienjong” daar moet ik het dan mee doen op de zondagmorgen.

Volgende maand met olwiefkenijs, voor de tweede keer, naar Schanze. Ik moet eigenlijk zeggen Bad NwSchans maar veel Schanskers krijgen het niet over de lippen, daarom gewoon “Schanze.”

Hoofdstuk 1 van de voorstelling olwiefkenijs gaat na de zomer weer iets veranderen,

Ik ben druk aan het schrijven alsook muziek aan het componeren om weer met nieuw olwiefkenijs te komen deze keer over onbekende beruchte plekjes van vroeger. Jaarfke de grote Oldamster profeet met zijn wonderbaarlijke voorspellingen. De verhalen over stormvloeden verhalen die de moeite waard zijn om te vertellen.

Hoofdstuk 2,

Ik zal in de toekomst in het 2e hoofdstuk meer filmpjes en concert-stukjes ten tonele voeren met tussendoor verhaaltjes. Ik zit hierbij te denken aan het genre stomme film met muzikale begeleiding tussendoor dan olwiefkenijs over de Dollard legendes, jammer genoeg kent, op een uitzondering na, niemand ze meer.

Ik wil ook verhaaltjes maken over de geschiedenis van Zigeuners in noord/oost Grunn met hun geweldige muziek. De zigeuners die vroeger met paard en wagen plots het dorp binnenvielen alsmede oma dan snel het wasgoed van de lijn haalde. Waarom is me nog een raadsel want tijdens hun verblijf verdween er nooit iets

Ik heb altijd bewondering voor mensen die anders zijn, mensen die op hun eigen manier leven van niemand iets aantrekken. De regering met handen in het haar zit over het innen van de belastingcentjes, de media niet te spreken. Mensen met een eigen cultuur en identiteit vooral in de muziek. Wij hebben geen eigen herkenbare regio-muziek zoals de Schotten, Tirolers of de Ieren. Ja we hadden en hebben in Grunn Ede Staal dat is tenminste nog iets maar een echte herkenbare Grunneger stijl ken ik niet. Misschien Siene löt mie lös maar dat kun je toch niet de hele dag tot je nemen.

Onze cultuur bestaat alleen lijkt wel uit Diejéés en Shantykoren en zelfs dit laatste is aan het verdwijnen. Wat mij ergert dat de shanty-koren de identiteit van een ander overnemen zo ook de Tiroler blaaskapellen men komt er niet toe om een eigen sound te creëren. Organiseer tegenwoordig maar eens een avond of middag met amateur-cultuur zoals laatst in Woldendorp of waar dan ook bij ons in de dorpen.

De tehuizen voor de oudjes verdwijnen, de muzikant die daar nog enig afzetgebied had zit nu ook achter de geraniums. De jeugd komt alleen nog bij elkaar op facebook en als ze elkaar tegen komen op straat kennen ze elkaar niet. Ik las laatst dat iemand op facebook 800 vrienden had, hoe moet je dat in vredesnaam bijhouden. Je bent er al druk mee om elke dag felicitaties te versturen, want er zijn altijd wel een paar jarig per dag.

Genoeg gemopper, oude mannenpraat. We moeten met zijn allen naar voren kijken zij Jaarfke onze grote Oldambster profeet, hij zag zelfs dingen in de toekomst die een normaal mens niet ziet. Ik vraag me af waar zijn de dorps-waarzegsters gebleven de medicijn-vrouwtjes met hun kruiden. Een paar hebben het overleeft, ze zijn te bewonderen op de televisie en computer tegen een laag tarief voorspellen ze naar harte lust maar wat een vooruitgang...het mag!

De heksen, waarzegsters, kruidenvrouwtjes kwamen vroeger op de brandstapel terecht. Allen bijzondere mensen met een identiteit die door de eeuwen heen zijn verguist.
De zigeuners trokken van dorp tot dorp van stad tot stad om hun kostje bij elkaar te scharrelen. Ik vraag me af of er veel is verandert, groepen mensen uit alle windstreken blijven komen en gaan. Wie zijn wij als mede-aardbewoners om ze dat te verbieden, alles goed en wel zegt de burger mits ze zich aanpassen aan onze cultuur en dat laatste moeten wij nog even zoeken...zijn we kwijt. Het is er wel maar het wordt niet gezien en gehoord, omdat onze zogenaamde cultuur-mensen zo zijn verweven met de subsidie-pot dat je de cultuur door de bomen niet meer ziet.

Groetjes

John Hoekman en op naar het volgend referendum.

Stockdörp door John Hoekman

Olwiefkenijs in Nunspeet

Een tijdsbeeld van de voorstelling “olwiefkenijs” mitsgardes de rare ideeën van een gepensioneerde narcistische dorpsdirigent.

Olwiefkenijs,

Het is vrijdag 'nommerdag 22 jannewoari 2016.' De pony, s gevoerd de keuken schoon gemaakt, 'mie zulm hemmeld (gewassen) n schoon hemd aantrokken' alsook met een schoon gevoel even de tijd nemen voor een stukje schrijven over de laatste gebeurtenissen.

Met olwiefkenijs (familieberichten) in t Zand, Nunspeet en Losdorp,

Het optreden in Nunspeet was de grote knaller...temeer het die week spekglad was, dus kiele kiele...of het door kon gaan of niet 'mor gelokkeg zoaterdoags was t weer deu (dooi) .' De reis verliep dan ook vlot...'in n poep en n scheet was ik t er.'

De Groningers uit de Gelderse omgeving waren in grote getale op komen dagen. Het programma was hier dan ook op de juiste plek, het klikte van beide kanten. Zowel in t Zand, Losdorp en Nunspeet viel ook mijn verkort klarinet concertje van Mozart goed in de smaak, van lieverlee een concertje met een 'proatje.'

Na het optreden heb ik gelogeerd 'bie mien oomke en muie' (tante) in Harderwijk, dus ik was dat weekend helemaal los van Grunn, t was wel even een vreemd gevoel dat wel. Op de terugweg zat ik te bedenken om de voorstelling in het Nederlands te doen. De reden zal ik oetstokken (uitleggen)...Kiek t zit zo, als de Grunnegers gnivveln tijdens de voorstelling dan lachen de Hollanders zuch kapot, das n groot verschil, 'mor ja...t is mor wat je wìnt (gewend) binnen en alles wordt gaauw n gewoonte zee de doene (dronken) man.'

k Heb het thuis even uitgeprobeerd 'olwiefkenijs in het Nederlands' maar het klinkt voor geen meter...De Grunneger toal is niet te vervangen...t Is boers eenvoudig zomede met een paar woorden heb je alles gezegd, daardoor denken de Hollanders natuurlijk dat de Grunnegers stoemsk zijn mor Grunnegers onder mekaar 'vindt dat apmoal nait' t Is ook een kwestie van intelligentie, omreden ze mekaar, door één woord te zeggen het hele verhaal al begriepen. Kiek as n Grunneger der nait om lachen kin din lachde nait...en n Hollander lacht zuch om niks kapot of ze lachen omreden je Grunneger bint ”t klinkt zo grappig, ik dacht dat hij uit het buitenland kwam...dat knaauwen...ha ha ha” t Is klinkkloare racisme t is mor net woar je t zolt op gooien...

De indrukken die Tammo en Tjoam kreeg te verwerken vanaf 1945 tot heden, de grote veranderingen.

Tjoam en Tammo waren opains 50...60...70 joar...din gaait t haard è. Nait aarg mor dat gekaauw van t jonkgoud is nait te verkroppen...'Gaait nog wel òl'...of... 'kin je t nog redden òl'...'Hou is t mit de bainen òl'...en ze proaten ook zo haard, denken dat elk boven de 70 doof is, din aarger ik mie zo. Ik zee lèst tegen zo'n snötneus...”Moust es goud luustern mienjong Teutje in ik rammeln nog drij keer in de week è...sex” dat lèste woord zee ik hail haard dat ze t in de wiede omtrek konnen heuren. Wait je wat hai zee? ”Din is t mor te hopen datter aine wakker is òl.” As je der wat tegen doun loop je ook nog kans dat je opnomen worren, op mien leeftied kom je der nait gauw weer oet...Nou goud...

Tjoam huft dij vernederns nait meer aan te heuren, is veureg joar oet tied kommen. Hèt mie begroot, n goìe kerel. Dat was nou n kerel dij veurn dubbeltje geboren was ook nooit n kwartje worren is en...bie zien dood zo plat as n dubbeltje. Hai haar t lief op ain zied hangen zo moager.

Hèt ook n maale jonkhaid had, zien moeke hèt hom oplopen tiedens vairdoagse, zien voar hèt è nooit kint. Dij het toun de bainen onder aarms nommen en der vandeur...het ook nog n speltje kregen van t vairdoags bestuur. Moeke bleef onderweegs zitten mit Tjoam en toun hai op de wereld kwam zaggen ze t vot wel ze konnen hom nait bruken, toun mos hai oet nood t klooster in. Ik vruig aan Tjoam hèst wel ooit waiten hou dien moeke haitte. Nee zee Tjoam mor de nonnen haren t wel aal over Maria...Ik zeg din wait ik ook wel wèl dien voar is. Zien maale jonkhaid het Tjoam wel onder te doun had...Hai was te gevuileg worren veur alles en nog wat en hai leefde ook veul te veul mit n aander mit, trok zuch overal wat van aan, dat het hom oetaindelek de das omdoan.

Bie zien traauwen, Teutje mien vraauwmìns het hom aan n vraauw holpen, is Tjoam der pas bovenop kommen. Magie oet Beerte zai het hom holpen dat hai der bovenop kwam. Din was t aal goud mit Tjoam, mor kluig wel dat het altied mor even was...haar Maagie ook nait veul aan en as hai din weer mit baide bainen op grond ston, om zuch tou keek in de wereld wer hai weer hailndail maal. Ik zeg Tjoam dat binnen ups en downs zo is t leven. Ik zal t joe oetstokken over Tjoam zien gevuileghaid.

Tjoam ging elke dag mit t melkoakertje noar melkboer, veur aan weg veur n kan melk...melk wer joe toun aan deur brocht. As t melk op was wer t melkoakertje schier mokt en kon de volgende dag weer bruukt worren. Dat nuimen ze nou duurzoam gebruuk...gain miljeu schoade zeg mor...

Opains zee melkboer ik stop ter mit t kin nait langer oet.Tjoam apmoal holder der bolder

kwam overstuur thoes, zenen op moag. Magie haar der muite mit Tjoam der bovenop te kriegen en as n meroakel nog aan tou...din was t opains weer goud, mor volgens Tjoam duurde dat veul te kört...t Was altied mor even...en as è weer om zuch tou keek in de wereld din was t weer mis.

Zo ging Tjoam elke week in vree mit zien winkelboukje noar winkeltje Bulten in t dörp...kreeg persies wat in t winkelboukje ston, nait meer en nait minder en nog belangrieker hai kreeg gain flauwekul...patat en sjips je waiten wel van dij gedreugde zolte eerappels waren der tounderstied apmoal nait. Opains zegt Bulten ik stop ter mit het kin nait langer oet. Tjoam weer overstuur noar hoes tou, zenen zatten hom bie sloek, ze vraten hom op. Magie het zuch in alle bochten wrongen mor kon Tjoam der nait bovenop kriegen...Ik zeg din bin je al vèr hìn è...

Woar kwam t nou van...De zulfbedainen...De eerste zulfbedainens ston opains in t dörp Appie Hijn en de Gruyter...Bodschoppen lagen doar veur t griepen. Tjoam groalde en graaide mor hom zuch tou. Je huvven ook nait betoalen zee Tjoam dat dut de bank. Ik docht wacht mor oaf door komt n stoeper op en zo woar as t was Magie kreeg n kop as n twijkwartjes-boeskool. Tjoam mos toun weer hìn mit melkoarkertje en t winkel-boukje...mog ook niks aans mitnemen zee ze der nog oetdrukkelek bie. De Gruyter begon te schoatern van t lachen. Das ja préhistorisch zee der en t melkoarktje kin apmoal nait meer, melk zit nou in n pak. Mor as t melk op is zee Tjoam wat mout ik din mit dij lege pak doun. “Gewoon wegsmieten” lachte de Gruyter “das de tied.” “Mor”... stommelde Tjoam “as elk dat dut wordt toch n rotsooi in de wereld.” “Niks van aantrekken” zee de Gruyter...”elk dut dat...das de tied.”

Magie mos wat ondernemen denn Tjoam kwam nait meer bie...hyperventieloatie nuimen ze dat nou vrouger was dat gewoon appelflaauwte. Van deze zaikte heur je nooit meer wat mor veur n poar joar leden is t weer opdoken in Loppersum...mit aal dij oardbevens kregen ze doar hail veul appelflaauwte.

Maagie mos wat ondernemen aans kreeg ze toyboy Tjoam der nooit weer bovenop...en as de nood het hoogst is, is de redden noabie. Ze kwam n stadsmìns tegen in t winkeltje, dij zol Tjoam wel even helpen en de volgende keer gaait t weer verder.

Groutnis

Tammo

Delfzijl John Hoekman

olwiefkenijs: De Grunneger van vlak na de oorlog

olwiefkenijs: De Grunneger van vlak na de oorlog: En de boer ploegt maar voort Een tijdsbeeld van de voorstelling “olwiefkenijs” mitsgaders de rare ideeën van een gepensioneerde ...

White Christmas by John Hoekman